به احترام زمین
بنیاد باران مهر بر این باور استوار است که انسان، بهرغم تمام ضعفها، زخمها و لغزشهایش، حامل کرامتی ذاتی است؛ کرامتی که اگر در مسیر آگاهی و بازشناسی قرار گیرد، قدرت برخاستن، ساختن دوباره و معنابخشی مجدد به زندگی را دارد. ما با ایمان به اینکه هیچ انسانی سزاوار طرد شدن نیست و هیچ مسیری – هرچند گمراه و پرسنگلاخ – غیرقابل بازگشت نیست، مادامی که امید و اراده در دلهای زخمی زنده باشد، مسیر خود را آغاز کردهایم.
بنیاد باران مهر بر این باور استوار است که انسان، بهرغم تمام ضعفها، زخمها و لغزشهایش، حامل کرامتی ذاتی است؛ کرامتی که اگر در مسیر آگاهی و بازشناسی قرار گیرد، قدرت برخاستن، ساختن دوباره و معنابخشی مجدد به زندگی را دارد. ما با ایمان به اینکه هیچ انسانی سزاوار طرد شدن نیست و هیچ مسیری – هرچند گمراه و پرسنگلاخ – غیرقابل بازگشت نیست، مادامی که امید و اراده در دلهای زخمی زنده باشد، مسیر خود را آغاز کردهایم.
ریشهها: از دغدغه تا اقدام
ایدهی شکلگیری بنیاد باران مهر در سال ۱۳۹۳ خورشیدی، در دل یکی از کهنترین شهرهای ایران، قم، از یک دغدغهی عمیق اجتماعی و درک مسئولیت انسانی متولد شد. بنیانگذار این مجموعه، جناب آقای جواد قربانی، که خود با دردهای جامعه و سطوح پنهانشدهی رنج آشنایی داشت، تصمیم گرفت بستری متفاوت فراهم آورد؛ فضایی که به جای دوری جستن، سرزنش و قضاوت، بر محور درمان، گفتگو و بازسازی امید استوار باشد.
باران مهر چیست؟ یک زیستجهان انسانی
باران مهر، فراتر از یک نهاد اداری یا پروژهی موقت، یک «زیستجهان انسانی» است. اینجا مکانی است که هر فردی که روزگاری از مسیر اصلی زندگی منحرف شده، بهویژه آنان که با چالش اعتیاد دست و پنجه نرم میکنند، فرصت مییابد تا دوباره خود را کشف کند، هویت اصیل خویش را بازسازی نماید و با نگاهی تازه و امیدوارانه به آینده خود و جامعهاش بیندیشد.
چرا “باران مهر”؟
نام «باران مهر» خود استعارهای گویاست؛ پیوندی میان «باران» که نماد پاکی و شستشوی آلودگیهاست و زمینی نو مهیا میکند، و «مهر» که بر زخمها مرهم مینهد و از دل سختیها، جوانههای تازه امید را میرویاند. این نام، بازتابدهنده فلسفه وجودی ما در همراهی با انسان برای پاک شدن از گذشته و روییدن دوباره با نیروی محبت و امید است.
چشمانداز و ارزشهای ما
ما در باران مهر، فضایی را میسازیم:
- برای دیدن دوبارهی شأن و کرامت انسان؛
- برای احترام گذاشتن به او، حتا اگر زمین خورده باشد؛
- برای پذیرفتن او، حتا اگر دیر آمده باشد؛
- و برای همراهی در مسیر درمان، اگر خواستنش از دل آمده باشد.
اینجا محلی برای بازگشت به خویشتن، بازسازی هویت و آغازی دوباره است.